ZATEN HEP ÇOCUKLAR ÖLÜR

Bugün ajanslara bir haber düştü. Çin'de altı yaşında bir çocuk gözleri oyularak yerinden çıkartılmış, korneaları çalınmış. Ardından bir haber daha. Çanakkale'de öğretmen bir baba, cinnet geçirip  dört yaşındaki kızının ve yedi yaşındaki oğlunun başını taşla ezerek öldürmüş. Ardından bir haber daha. Faili meçhul bir anne ve baba bir günlük bebeklerini seccadeye sarıp parka bırakmışlar. Bunlar Dünya'da yaşanadursun, Suriye, Irak, Rojava gibi ülke ve şehirlerde savaş belki bugün kaç çocuğu öldürdü. Çok değil daha bir kaç gün önce Suriye'de kimin yaptığı belli olmayan kimyasal saldırıyla kaç çocuk hayatını kaybetti. Bu durumlara bakacak olursak, savaşta, hastalıkta, cinnette, çaresizlikte olan hep çocuklara oluyor. Peki Dünya'da çocukları korumanın bir yolu var mı?

Dünya dersek heralde çok kapsamlı bir konuya girmiş oluruz. Dünyadaki herkese hümanizm aşılamamız mümkün olmayabilir. Dünyadaki her çocuğun çığlığını duymayabiliriz. Nasıl ki biz devlet olarak bazı ülkelerin politikalarını kendimize model alıyorsak... Mesela ekonomide Holanda modeli, nüfus sayımında İngiltere modeli gibi. Belki bizde kendi ülkemizdeki çocukları korursak, birileri bize özenir Türkiye'yi kendine model alır.

Peki biz çocuklarımızı nasıl koruruz. Herhalde her çocuğun başına kolluk kuvveti dikemeyiz.Her çocuğu yasayla güvence altına alabilir miyiz? Bence mümkün. Eğer iyi niyetli yasalar çıkarsa neden olmasın. Şimdiden koruma altına almaya çalıştığımız çocuklar iyi eğitilirse neden olmasın. Meşhur 4+4+4 eğitim sistemimize bir de +1 eklesek, bu 1'ide hümanizme ayırsak. Ağaç yaşken eğilir ata sözünü unutmadan, unutturmadan çocuklarımıza sevgi aşılasak. Anayasaya değişmez madde eklesek, herhangi bir çocuğu güvende hissetmeyen birisinin asli görevi, o çocuğu ve ailesini güvenlik birimlerine bildirmek olsa. Denetimler sıklaşsa trafikte. Aracında çocuk olanlar kurallara uymadığı takdirde en ağır yaptırımlara çarptırılsa. Çocuklara zarar verenlere ömür boyu taş kırma cezası verilse.

Ülkemizde çocuk ölümlerine baksak, öncelikle en çok hangi olayda çocukların öldüğünü tespit etsek ve piramit gibi en çoktan en aza her alanda önlemlerimizi alsak. Ne kaybederiz. Anne baba olanlar, çocuklarına, torunlarına dua ederler. Allah acılarını göstermesin. Birisi birisine dua ederken, Allah evlat acısı vermesin der. Ama dünyamıza bakacak olursak, hangi olay olursa olsun ilk çocuklar ölüyor. Ülkemizde çocukları korumayı bırakın, yetiştirme yurtlarında kalan devlete sığınmış çocuklarımızın bile başına neler geliyor görüyoruz. Cinsel istismar, işkence, dayak, kötü muamele. Zor ve ağır şartlarda çalışan çocukların sayısı azımsanamayacak kadar fazlalaştı. Ülkemiz kaç defa küçük kız çocuğuna tecavüz olayıyla ve sanıkların serbest bırakılmasıyla sarsıldı. Ülkemizde ki çocuk işçilerin durumu da ortada. En az parayla en çok işi kim yapar. Çocuklar. Çocukların kaderi artık değişmeli. Çocuklar her zaman mutlu olmalı. Devlet çocukları desteklemeli, onların yanında olmalı. Çocukların Bakan'ı bile bulunmalı. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına bağlı olmamalı. Sadece çocuklardan sorumlu olmalı. Bizim ülkemizde yaşayan bütün çocuklar "ayrıcalıklı kişiler'' olmalı.